The 1st Karabakh War

 The latest conflict between Armenia and Azerbaijan started in February of 1988 and lasts already for more than a decade. In a short time this conflict was aggravated and turned a real war. Azerbaijani Republic plunged into the war when it still was a constituency of the Soviet Union and keeps struggling as an independent state now. From the viewpoint of International Law the conflict is the result of aggression of neighboring Armenian Republic, who made timely preparations for the war in military, political, economic, propagandist, ideological, psychological and other spheres. And the command for aggression was the actions of Armenian separatist groups in Karabakh, who declared separation of this region from Azerbaijan. The tasks of Armenian agressors in the conflict, carried out by force, are the following: alteration of existing borders, occupation and subsequent annexation of Karabakh and adjacent Azeri territories. Oxumağa davam et

Advertisements

Karabakh is integrated part of Azerbaijan.

Karabakh is integrated part of Azerbaijan. Yet in 1970-s President Carter’s Advisor on National Security Zbigniew Brzezinski wrote: “The ethnic question in USSR will apparently gain sharper forms, than racial crisis in United States.” This prediction turned out not to be a “slander of an anti-Sovietist”, but a real political forecast. Armenians, hungry for alien lands, brought the fire of undeclared war to the peaceful land of Azerbaijan. Armenia announced its pretensions on the part of Azeri territory – Mountainous Upper Karabakh. There is such a term – sexual anxiety, and there is also an alcoholic anxiety. But national anxiety can also turn into a maniacal anxiety. And this is some kind of sickness (in our case it is so-called “Armenian sickness”). At some moment a passive anxiety becomes very aggressive and maniacal. A nationalistic maniac acts like a sexual one, like a drunkard in fever, – violating and killing. Don’t get surprised after this at the words of Azeri patriot, who says, that giving Karabakh to Armenia is the same as they would rape your sister or mother (because native land is Motherland), or national honor. It was not hard to catch the essence of “Karabakh movement”, it was chauvinistic and separatist. Thus, the conflict in Karabakh is a well-planned and prepared in advance affair. The leaders of “Karabakh movement” brought the principle of self-determination of a nation to that extreme, where separatism begins. The main slogan of “Karabakh movement”, controlled and managed from Yerevan (the center of Azeri region Erevan before 1918, now the capital of Armenia), was “Miatzum!”.

The History clearly shows, that Bourgeoisie, Communists, and new “Democrats” ruling Armenia, show a touching consensus in their desire to swallow neighboring lands. Only half a million ethnic Armenians lived in the territory of contemporary Armenia, Georgia, and Azerbaijan by the time of annexation of Transcaucasia by Russian Empire in 1st half of 19th century. After the establishment of Soviet regime in the region (1920 – 1921) the situation stabilized. The major reason of this stabilization was the temporary satisfaction of tremendous appetite of Armenian chauvinists – the former Azeri region Zangezur was handed over to Armenia. But Armenian rulers – now Communist – used any chance to display their territorial claims.
Soon after the World War II the head of Armenia – Arutyunov, addresses to the Central Committee of Communist Party of USSR with petition to make Karabakh a part of Armenian Republic. The Head of Azerbaijan Soviet Republic at that time agreed with irony and proposed a contrary claim to Armenian and Georgian Soviet Republics and also to Daghestan Autonomous Republic (all these states are neighboring with Azerbaijan) about handing over the regions, mainly populated with Azeris, to Azerbaijan. Thus, the question raised by Arutyunov was denied. But there still was another opportunity to satisfy the appetite of Armenian chauvinists. Of course, this one was less effective, but they did not neglect it. For decades Armenian nationalists conducted the purposeful ousting of Azeris from Armenia. Oxumağa davam et

Ermeni tarihine kısa bir bakış

Ermeniler, tarih boyunca başka devletlerin yönetimi altında kalmışlar ve bağlı oldukları devletlerin hizmetinde bulunmuşlardır.

Ansiklopedik kaynaklarda, Erivan, Gökçegöl, Nahcıvan, Rumiye gölü kuzeyi ve Mako bölgesine, yukarı memleket anlamına gelen Armenia, bu yörelerde yaşayan halka ise Ermeni denildiği yer almaktadır.

Ermeni tarihçilerin bir kısmı, M.Ö. 6. yüzyılda kuzey Suriye ve Kilikya bölgesinde yaşayan Hititlerden olduklarını; bir diğer kısmı ise Nuh’un oğullarından Hayk’a dayandıklarını söylemektedirler. Bunun yanında, Ermenistan denilen coğrafyada yerleşen ve bugün Ermeni diye adlandırılan toplumun, bölgenin kesin olarak neresinde yaşadıkları, sayıları ve aynı yörede ikamet eden diğer halklara kıyasla nüfus oranları bilinmemektedir. Ermeni tarihçileri bile kökenleri konusunda fikir birliği içinde değildir. Oxumağa davam et

Ermənistan Respublikasının hərbi təcavüzü

Ermənistan Respublikasının hərbi təcavüzü nəticəsində Azərbaycan ərazilərinin 20 faizi işğal edilmiş, 30 minə yaxın insan qətlə yetirilmiş, 50 mindən artıq adam yaralanmış və şikəst olmuşdur.Bir milyondan artıq insan 15 ildən çoxdur ki, qaçqın və məcburi köçkün şəraitində yaşayaraq Ermənistanın azərbaycanlılara qarşı etnik təmizləmə və soyqırım siyasətinin qurbanı olmuş, elementar insan haqlarından məhrum edilmişdir.
İşğal nəticəsində 900-dən artıq yaşayış məntəqəsi talan edilmiş, yandırılmış və dağıdılmış, 6 min sənaye, kənd təsərrüfatı müəssisəsi və digər obyektlər məhv edilmiş, ümumi yaşayış sahəsi 9 mln m2-dən artıq olan 150 min yaşayış binası dağıdılmış,4366 sosial mədəni obyekt, eyni zamanda 695 tibb məntəqəsi məhv edilmişdir. İşğal edilmiş ərazilərdə kənd təsərrüfatı sahəsi, su təsərrüfatı, hidrotexniki qurğular, bütün nəqliyyat və kommunikasiya xətləri tam sıradan çıxarılmışdır. Dağıntılar nəticəsində iqtisadiyyata 60 milyard ABŞ dollarından artıq ziyan dəymişdir. Oxumağa davam et

Ermənistanın Azərbaycana qarşı təcavüzü

Ötən əsrin sonunda tarixi proseslərin gedişi nəticəsində yenidən müstəqillik əldə etmiş Azərbaycan Respublikası dünya birliyi ölkələri sırasına qoşulmuşdur. Dünya dövlətlərinin mövcud olduğu bu mühitdə tarixən hər kəsin öz maraqları, qarşılıqlı münasibətlərinin tənzimlənməsinin özünəməxsus qayda-qanunuları və istiqamətləri formalaşır. Beynəlxalq, dövlətlərarası münasibətlərin istiqamətləri də məhs bu mühitdə müəyyənləşir, bəşəriyyət bu variantlar əsasında idarə olunur.
Bu baxımdan suveren, müstəqil Azərbaycan Respublikasının xarici və daxili siyasətdə tutacağı xətt, öz müstəqilliyi, ərazi bütövlüyü və vətəndaşlarının təhlükəsizliyinə verəcəyi təminatdan onun beynəlxalq münasibətlər sistemində tutmağa çalışdığı mövqe birbaşa asıllıq təşkil edir. Lakin təəssüflə qeyd etməliyik ki, neçə yüzillər boyunca, daimi problem kimi Azərbaycanı izləyən qonşu Ermənistanın əsassız ərazi iddiaları müstəqillik əldə etdikdən sonra da dövlətimizin irəlliyə inkişafı yolunda mühüm maneə olaraq qalır. Nəticədə, dövlətimizin ərazi bütövlüyü pozulub, 20 faizdən artıq ərazimizdə dövlət suverenliyi itirilib, yüz minlərlə vətəndaşımız öz doğma yolundan didərgin düşüb. Oxumağa davam et

Кak эto было ?

События марта 1918 года в Азербайджане были заранее спланированы дашнацкими террористическими формированиями Армении и большевиками. Бакинская коммуна (состоявшая большей частью из лиц армянской и славянских национальностей) с “благословения” Советов и поддержкой партии “Дашнакцутюн” неоднократно провоцировало армянских националистов, распуская слухи, что в Баку якобы готовится вооружённое восстание, поддерживаемое султаном Османской империи. Oxumağa davam et

Armenian agression

Following the events of February 1988, separatist groups of the Autonomous Nagorny Karabakh Province and Armenian militants launched hostilities for invasion of the Nagorny Karabakh. They were soon joined by the USSR troops stationed in Armenia and Nagorny Karabakh. Thus, the events similar to those after the Tsarist regime break-up in February 1917 occurred following the collapse of USSR. Armenian militants, serving within Soviet Army united against Azerbaijanis and launched military actions from a common front.
They began with the occupation of Azeri settlements in Nagorny Karabakh. The Kerkidjahan village was occupied on January 15, 1992, Malybeyli, Gushchular on February 10, the defenseless inhabitants were killed and injured, while the ring surrounding Khodjaly and Shusha was tightened. Hurriedly, the assembled troops of Azeri volunteers hold an unsuccessful ballet at Dashalty. The united Armenian and Soviet troops occupied the Garadaghly village in mid-April. The most tragic event in the whole modern history occurred on the 26th February night, 1992 when Armenian troops committed a horrible genocide against Azerbaijanis in Hodjaly village. Oxumağa davam et