The 1st Karabakh War

 The latest conflict between Armenia and Azerbaijan started in February of 1988 and lasts already for more than a decade. In a short time this conflict was aggravated and turned a real war. Azerbaijani Republic plunged into the war when it still was a constituency of the Soviet Union and keeps struggling as an independent state now. From the viewpoint of International Law the conflict is the result of aggression of neighboring Armenian Republic, who made timely preparations for the war in military, political, economic, propagandist, ideological, psychological and other spheres. And the command for aggression was the actions of Armenian separatist groups in Karabakh, who declared separation of this region from Azerbaijan. The tasks of Armenian agressors in the conflict, carried out by force, are the following: alteration of existing borders, occupation and subsequent annexation of Karabakh and adjacent Azeri territories. Oxumağa davam et

Advertisements

1918-ci il 31 Mart soyqırımı

I Dünya müharibəsindən sonra Rusiyada yaranmış vəziyyətdən istifadə edən Ermənilər 1917-ci ildə baş verən fevral və oktyabr inqilablarından sonra öz istədiklərinə Bolşevizm bayrağı altında nail olmağa cəhd edirdilər. Bakı kommunası əksinqilabi elementlərlə mübarizə şuarı altında 1918-ci ilin martından başlayaraq bütün Bakı quberniyasında yaşayan Azərbaycanlıların çıxarılması məqsədlərini güdən cinayətkar planın reallaşdırılmasına başlayır. Bu üç gün içində törədilən qətliamlar qabaqcadan düşünülmüş, ən incə nöqtələrinə qədər hesablanmışdı. Arxiv materialları göstərir ki, Ermənilər Mart qətliamından qabaq Ərzurum yaxınlarında-Taşılyaylada 3.000 türkü qətlə yetirmişlər. Erməni siyasi partiyaları güya “Böyük Azərbaycan” və ya “Böyük Müsəlman Dövləti” düşüncəsini el beçikdə boğmaq üçün təxminən 7.000 Erməni əskərini müxtəlif cəbhələrdən Bakıya gətirmişdilər. Oxumağa davam et

Karabakh is integrated part of Azerbaijan.

Karabakh is integrated part of Azerbaijan. Yet in 1970-s President Carter’s Advisor on National Security Zbigniew Brzezinski wrote: “The ethnic question in USSR will apparently gain sharper forms, than racial crisis in United States.” This prediction turned out not to be a “slander of an anti-Sovietist”, but a real political forecast. Armenians, hungry for alien lands, brought the fire of undeclared war to the peaceful land of Azerbaijan. Armenia announced its pretensions on the part of Azeri territory – Mountainous Upper Karabakh. There is such a term – sexual anxiety, and there is also an alcoholic anxiety. But national anxiety can also turn into a maniacal anxiety. And this is some kind of sickness (in our case it is so-called “Armenian sickness”). At some moment a passive anxiety becomes very aggressive and maniacal. A nationalistic maniac acts like a sexual one, like a drunkard in fever, – violating and killing. Don’t get surprised after this at the words of Azeri patriot, who says, that giving Karabakh to Armenia is the same as they would rape your sister or mother (because native land is Motherland), or national honor. It was not hard to catch the essence of “Karabakh movement”, it was chauvinistic and separatist. Thus, the conflict in Karabakh is a well-planned and prepared in advance affair. The leaders of “Karabakh movement” brought the principle of self-determination of a nation to that extreme, where separatism begins. The main slogan of “Karabakh movement”, controlled and managed from Yerevan (the center of Azeri region Erevan before 1918, now the capital of Armenia), was “Miatzum!”.

The History clearly shows, that Bourgeoisie, Communists, and new “Democrats” ruling Armenia, show a touching consensus in their desire to swallow neighboring lands. Only half a million ethnic Armenians lived in the territory of contemporary Armenia, Georgia, and Azerbaijan by the time of annexation of Transcaucasia by Russian Empire in 1st half of 19th century. After the establishment of Soviet regime in the region (1920 – 1921) the situation stabilized. The major reason of this stabilization was the temporary satisfaction of tremendous appetite of Armenian chauvinists – the former Azeri region Zangezur was handed over to Armenia. But Armenian rulers – now Communist – used any chance to display their territorial claims.
Soon after the World War II the head of Armenia – Arutyunov, addresses to the Central Committee of Communist Party of USSR with petition to make Karabakh a part of Armenian Republic. The Head of Azerbaijan Soviet Republic at that time agreed with irony and proposed a contrary claim to Armenian and Georgian Soviet Republics and also to Daghestan Autonomous Republic (all these states are neighboring with Azerbaijan) about handing over the regions, mainly populated with Azeris, to Azerbaijan. Thus, the question raised by Arutyunov was denied. But there still was another opportunity to satisfy the appetite of Armenian chauvinists. Of course, this one was less effective, but they did not neglect it. For decades Armenian nationalists conducted the purposeful ousting of Azeris from Armenia. Oxumağa davam et

Mart soyqırımı ilə bağlı fransızca icmal

31 mars – Le jour de genocide des azerbaidjanais du monde L’histoire de la politique de genocide des chauvinistes militaires
armeniens contre les Azerbaidjanais a plus de dix ans. Le but de cette politique etait d’expulser les azerbaidjanais de leur terre
natale, de creer un etat mythique «Grande Armenie». Pour realiser ce plan lequel dans certains periodes de l’histoire convenaient aux
plans des certains etats leaders, on a effectue consecutivement des mesures de caractere ideologiques, militaire et organisatrices.
L’histoire de notre peuple avait etait deformee brutalement, dans le but d’approprier nos toponymes, monuments historiques les historiens
et ideologistes armeniens ont men
й efforts constants. La politiques de gй
nocide que continuaient lors des decennies avait etait
accompagnee par l’agression totale ideologique, la terreur, m
к
me dans certains periode de l’histoire par des actions militaires de pleine
echelle. Oxumağa davam et

Hocalı soykırımı ve Karabağ

  

Geçtiğimiz günlerde Hocalı Soykırımının yıldönümüydü. Hep birlikte yasını tuttuk katledilen soydaşlarımızın, onları rahmetle andık. Fakat soydaşlarımızın acısına bir başka acı daha eklendi gördüklerim karşısında. Katili bulunmuş, yargılanmış ve cezası verilmiş Hrant Dink için kaç aydır büyük yürüyüşler yapan binlerce insanlık kitle, Hocalı mitinginin yakınında bile değildi. İnsanın aklına ister istemez şu geliyor; artık yapılan bir zulümde bile mağdurlar arasında taraf tutuluyor. Hrant Dink mazlum da, Hocalı şehitleri arkalarından tutulacak yası hak etmediler mi? Hrant Dink’in ardından yürüyenler, insanlık namına yürüdüler de, Hocalı’da yapılanlar insanlık suçu değil miydi? Dink cinayeti için devleti eleştirenler, kendi vicdanı için eleştirilere açık mı? Oxumağa davam et

31 Mart

Azərbaycan Respublikası müstəqillik qazandıqdan sonra xalqımızın tarixi keçmişinin obyektiv mənzərəsini yaratmaq imkanı əldə edilmişdir. Uzun illər gizli saxlanılan, üzərinə qadağa qoyulmuş həqiqətlər açılır, təhrif edilmiş hadisələr özünün əsl qiymətini alır. Azərbaycan xalqına qarşı dəfələrlə törədilmiş və uzun illərdən bəri öz siyasi-hüquqi qiymətini almamış soyqırımı da tarixin açılmamış səhifələrindən biridir. 1813-cü və 1828-ci illərdə imzalanan Gülüstan və Türkmənçay müqavilələri Azərbaycan xalqının parçalanmasının, tarixi torpaqlarımızın bölünməsinin əsasını qoydu. Azərbaycan xalqının bu milli faciyəsinin davamı kimi onun torpaqlarının zəpti başlandı. Qısa bir müddətdə bu siyasəti gerçəkləşdirəcək ermənilərin kütləvi surətdə Azərbaycan torpaqlarına köçürülməsi həyata keçirildi. Soyqırım Azərbaycan torpaqlarının işğalının ayrılmaz bir hissəsinə çevrildi. İrəvan, Naxçıvan və Qarabağ xanlıqlarının ərazilərində məskunlaşdırılan ermənilər orada yaşayan azərbaycanlılarla müqayisədə azlıq təşkil etmələrinə baxmayaraq öz havadarlarının himayəsi altında «erməni vilayəti» adlandırılan inzibati bölgünün yaradılmasına nail oldular. Belə süni ərazi bölgüsü ilə, əslində, azərbaycanlıların öz torpaqlarından qovulması və məhv edilməsi siyasətinin bünövrəsi qoyuldu. Oxumağa davam et

Azərbaycanlıların öz tarixi etnik torpaqlardan deportasiya olunmaları, etnik təmizləmə və soyqırıma məruz qalmaları haqqında qısa ARAYIŞ

Azərbaycan Cənubi Qafqazın və Ön Asiyanın ən qədim zəngin tarix və mədəniyyətinə malik bir ölkədir. Bu zəngin tarix iki milyon ildən çox bir dövrü əhatə edir. Bəşər tarixinin bütün mərhələləri Azərbaycan torpağında öz silinməz izini qoymuşdur. Qədim Azərbaycan tarixinin hər bir səhifəsi çox qiymətli hadisələrlə zəngindir. Bu zəngin tarixi irs isə ümumiləşdirilmiş şəkildə xalqımıza yalnız XX əsrin ikinci yarısında və XXI əsrin başlanğıcında çatdırılmışdır. Oxumağa davam et